ΚΑΡΜΑΝΩΡ ΜΝΗΜΗ ΛΑΝΘΑΝΟΥΣΑ ΛΗΘΗ

ΜΝΗΜΗ ΛΑΝΘΑΝΟΥΣΑ ΛΗΘΗ Η νέα ποιητική συλλογή του Νίκου Ψιλάκη μόλις κυκλοφόρησε. Σίγουρα ο Νίκος μας θα μπορούσε να δώσει κι άλλα πολλά, αλλά δεν πρόλαβε… Λίγο πριν φύγει μας εξομολογήθηκε ότι το καλύτερο μυθιστόρημά του δεν το είχε γράψει ακόμα. Ξεκίνησε να γράφει στα μαθητικά του χρόνια. Το εξομολογείται ο ίδιος στο ποίημα «Ελιά μου» που δημοσιεύεται σ’ αυτή τη συλλογή: «Εκεί ακούμπησα τα έντεκα χρόνια μου μ’ ένα χαρτί κι ένα μολύβι / μεσημέρι ενός αμέριμνου Ιουλίου. Ήθελα κάτι δικό μου να πω / μα όταν σε κοίταξα μ' εκείνα τ' άγουρα μάτια βρέθηκα να διαβάζω απαρχής την ιστορία του κόσμου…». Και σε συνέντευξή του μετά τη βράβευση από το λογοτεχνικό ίδρυμα Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για τη συμβολή του στην ιστορική μυθιστοριογραφία είπε: «Με πένες γράφονταν πάντα τα όνειρά μου, όλα χαρτί και μελάνι. Είχα αρχίσει τη συστηματική έρευνα για τα μοναστήρια της Κρήτης, μελετούσα τον διατροφικό πολιτισμό, κατέγραφα τις τελετουργίες και τα λατρευτικά μας έθιμα, έγραφα ποιήματα. Το ίδιο νιώθω και τώρα. Λέξεις τα όνειρά μου, λέξεις, κι άλλες λέξεις, αρμαθιές κρεμασμένες στο άυλο. Τις διαλέγω μια-μια για να χαράξω τις συντεταγμένες μου: ειρήνη, αγάπη -πόσο κοινές και πόσο πλάνες, αλήθεια!» Ο