ΕΞΗ ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΑΥΓΗ

O πόλεμος του ’40 τη σημάδεψε με τον πιο σκληρό τρόπο. Παιδί ακόμα, η Ουρανία βρέθηκε να παλεύει για την επιβίωση, όταν τα καμιόνια του δήμου μάζευαν κάθε αυγή τους νεκρούς από τα πεζοδρόμια της Αθήνας. Μικρό κορίτσι, αναγκάστηκε να ξενιτευτεί και να βιώσει την εκμετάλλευση και τον εξευτελισμό. Η ζωή της γεμάτη από ανθρώπους που φεύγουν, τόπους που δεν έγιναν σπίτι της και στιγμές που της αφήνουν πάντα μια πικρή ανάμνηση. Μονάχα τα δύο σκουλαρίκια της με τα κωνσταντινάτα φλουριά τη συντροφεύουν. Σύμβολα του παρελθόντος και της ιστορίας της. Φυλαχτό για να την προστατεύει ή μήπως το βάρος της μοίρας που κουβαλά μαζί της;